ВільнÑ... Колькі твораў Ñ– вершаў прыÑвечана гÑтай паўночнай жамчужыне, аднаму з Ñамых прыгожых Ñ– таемных гарадоў Еўропы. Колькі разоў Ð’Ñ–Ð»ÑŒÐ½Ñ Ð¼ÑнÑла Ñваіх уладароў Ñ– знаходзілаÑÑ Ð¿Ð°Ð´ рознымі ÑцÑгамі розных дзÑржаваў памÑтаюць бадай толькі гіÑторыкі. ÐпошнÑй дзÑржавай, Ñкой пашанцавала мець гÑÑ‚Ñ‹ горад у Ñваім Ñкладзе апынулаÑÑ ÑучаÑÐ½Ð°Ñ Ð›Ñ–Ñ‚Ð²Ð°.
Ðазад у мінуўшчыну...
Згодна ÑтатыÑтыцы Фрыдам-Хауз (
Прыклад такога Ñаюзу, Ñк Саюз БеларуÑÑ– й РаÑеі вÑдомы гіÑторыі. ГÑта Саюз ІрлÑндыі й Ðнгліі, альбо іншымі Ñловамі гÑта працÑÑ Ñ€Ð°Ð·Ñ‹Ñ…Ð¾Ð´Ð¶Ð°Ð½ÑŒÐ½Ðµ дзÑржаваў праз штучны Ñаюз, дзе менш ÑÐ»Ð°Ð±Ð°Ñ Ñž Ñканамічным плÑне дзÑржава, дзÑкуючы палітычнай гульне, здабывае Ñваю незалежнаÑьць Ñ– ÑžÑÑ‘ больш Ñ– больш аддалÑецца ад “ÑÑ–Ñькі†больш Ñканамічна разьвітой дзÑржавы, шукаючы новых партнÑраў Ñ– будуючы Ñваю ўлаÑную Ñканоміку, менш залежную ад Ñаюзніка. Ð§Ð°Ñ Ñ–Ð´Ð·Ðµ. ÐœÑнÑецца ÑžÑÑ‘. 
